Wiatr historii, łomota chorągiewkami. W którą stronę zawieje, tam się chorągiewka obraca. Częstotliwość zamian nie ma wyraźnego algorytmu, ale na pewno zależy od układów i układzików na politycznej mapie świata. Chorągiewka miota się i miota, nie wiedząc w którą stronę się obrócić. Raz na wschód, raz na zachód, północ, południe oraz wszelkie możliwe kombinacje tych kierunków. Materia zaczepiona na drzewcu, była już wszędzie po wielokroć. Łomotała nad każdą bitwą, zmieniając kierunek, gdy szala zwycięstwa, przechylała się w którąś z chwilowo wybranych stron. Proporzec, chorągiew, flaga, czy transparent – nie może być przecież w jednym miejscu. Trzepoce tam, gdzie zaniosą ją pomyślne dla niej wiatry. Przyświeca każdej idei, niosąc uniwersalne hasła. Jest ponadczasowa, pozaukładowa. Mają swój sztandar: i papież i demon i pirat i harcerz. A ten kawałek materiału składa się z dystansu, luzu i umiejętności układania się z wiatrem. Nosi na sobie symbole wszelkich działań, ślady wszystkich barw, o które się otarła. Czasem staje się zbrukana w niechcianych rękach, poplamiona obcymi słowami i spostrzega nagle, że powiewa nie tam, gdzie chciała. Patrząc z perspektywy czasu, miejsce jej bytowania, nie ma żadnego znaczenia. Przecież wiatry są zmienne, czasem łagodne, czasem porywiste. Bywa, że niosą zniszczenie i śmierć, lub miło ochładzają w upalne dni. Zaś materia, z której powstała chorągiewka, tak jak ona sama, jest prawdziwa tylko w określonym odcinku czasu i w określonym miejscu przestrzeni, temu czasowi przypisanym. Jako symbol, jest wieczna, nieśmiertelna. Raz łopocze nade mną, raz nad tobą. Nad nami, nad nimi, tu i tam, niezmiennie zawsze i wszędzie, niezależna i krucha jak motylek…
Nie przepadam za ‘przedrukami, ale kiedyś krążył w mailach taki oto tekst warty przypomnienia, nie wiem, kto go napisał:
JAK ZAAPLIKOWAĆ KOTU TABLETKĘ
1. Weź kota na ręce i otocz go lewym ramieniem tak, jak się trzyma niemowlę. Umieść palec wskazujący i kciuk prawej reki po obu stronach pyska i naciśnij lekko trzymając tabletkę w pozostałych palcach prawej reki. Gdy kot otworzy pysk wpuść tabletkę, pozwól kotu zamknąć pysk i przełknąć.
2. Podnieś tabletkę z podłogi i wyciągnij kota spod tapczanu. Ponownie otocz kota lewym ramieniem i powtórz cały proces jeszcze raz.
3. Wyciągnij kota z sypialni i wyrzuć rozmamłaną już tabletkę.
4. Wyjmij nową tabletkę z opakowania, otocz kota lewym ramieniem jednocześnie trzymając lewą ręką wierzgające tylne nogi. Rozewrzyj pysk kota i palcem wskazującym prawej reki wepchnij tabletkę tak głęboko jak się da. Przytrzymaj kotu zamknięty pysk i policz do dziesięciu.
5. Wyciągnij tabletkę z akwarium a kota z garderoby. Zawołaj żonę do pomocy.
6. Przyduś kota do podłogi klinując go miedzy kolanami jednocześnie trzymając wierzgające przednie i tylnie łapy. Nie zwracaj uwagi na niskie warczące odgłosy wydawane w tym czasie przez kota. Niech zona przytrzyma głowę kota jednocześnie wpychając mu drewnianą linijkę między zęby. Następnie wsuń tabletkę wzdłuż linijki miedzy rozwarte zęby i intensywnie pogłaszcz kota po gardle co skłoni go do przełknięcia.
7. Wyciągnij kota siedzącego na karniszach i rozpakuj nową tabletkę. Zanotuj sobie, żeby wymienić firanki. Pozbieraj kawałki porcelany z potłuczonej wazy, możesz je posklejać później.
8. Owiń kota w ręcznik kąpielowy, a następnie niech żona położy się na kocie tak, żeby tylko jego głowa wystawała spod jej pachy. Umieść tabletkę w środku plastikowej rurki do napojów. Przy pomocy ołówka otwórz kotu pysk i wcisnąwszy rurkę między rozwarte zęby mocno wdmuchnij tabletkę do środka.
9. Sprawdź na opakowaniu, czy tabletki nie są szkodliwe dla ludzi, a następnie wypij jedna butelkę piwa żeby pozbyć się nieprzyjemnego smaku w ustach. Zabandażuj zonie rozdrapane ramie, a następnie przy pomocy cieplej wody z mydłem usuń plamy krwi z dywanu.
10. Przynieś kota z altanki sąsiada. Rozpakuj następną tabletkę. Przygotuj następną butelkę piwa. Umieść kota w drzwiczkach od kredensu tak, żeby przez szczelinę wystawała tylko jego głowa. Rozewrzyj mu pysk łyżeczką od herbaty i przy pomocy gumki “recepturki” strzel tabletka miedzy rozwarte zęby.
11. Przynieś śrubokręt i przykręć wyrwane zawiasy z drzwiczek na swoje miejsce. Wypij piwo. Weź butelkę wódki. Nalej do kieliszka i wypij. Przyłóż zimny kompres do policzka i sprawdź, kiedy ostatnio byłeś szczepiony na tężec. Przemyj policzek wódka w celu zdezynfekowania rany i wypij kolejny kieliszek aby ukoić ból. Podartą koszulę możesz już wyrzucić.
12. Zadzwoń po straż pożarną, żeby ściągnęli tego pier… kota z drzewa. Przeproś sąsiada, który wjechał samochodem w płot próbując ominąć kota przebiegającego przez ulicę. Wyjmij kolejną tabletkę z opakowania.
13. Skrępuj tego drania przy pomocy sznurka od bielizny związując razem przednie i tylnie łapy, a następnie przywiąż go do nogi od stołu. Weź grube skórzane rękawice ogrodnicze. Wciśnij tabletkę kotu do gardła popychając dużym kawałkiem polędwicy wieprzowej. Już nie musisz być delikatny. Przytrzymaj głowę kota pionowo i wlej mu dwie szklanki wody wprost do gardła żeby spłukać tabletkę.
14. Wypij pozostałą wódkę z butelki. Pozwól żonie zawieźć się na pogotowie. Siedź spokojnie, żeby doktor mógł zaszyć ci ramię i wyjąć resztki tabletki z oka. Po drodze do domu wstąp do sklepu meblowego i kup nowy stół.
15. Zadzwoń do schroniska dla zwierząt, żeby zabrali tego mutanta z piekła rodem i sprawdź, czy pobliskim sklepie zoologicznym nie maja chomików.
Kura chyżopióra (łac. Gallus nondomesticus charmicus gallus), to kura, jaką Państwo widzą na obrazku w jego części środkowej. Nazwa pospolita to ‘szarmitka’. Charakteryzuje się pięknem samym w sobie, klasą delux na najwyższym poziomie oraz unikalną oryginalnością pod każdym względem. Ten gatunek kury, niebawem zniknie z powierzchni ziemi i nie będzie można go zaobserwować w żadnej zoocenozie znanego biotypu. Ostatnie przedstawicielki tego gatunku, można czasem spotkać na czacie, albo na niszowych blogaskach. Niestety gatunek ten, wkrótce uznany zostanie za kompletnie wymarły, jak np. drop, czy cietrzew, gdyż pomimo wieku rozrodczego, ptak ten nie może się rozmnażać. Przyczyną tej niemożliwości do reprodukcji jest brak samca tego gatunku. Ostatnio był widziany kilka lat wstecz, po czym zniknął wraz ze swym gniazdem, pozostawiając niepocieszone w żalu samice swojego gatunku na pastwę losu. Faktem jest, że do dziś można dostrzec w różnych miejscach żyjącego jeszcze samca, którego można by z biedą podciągnąć pod ten ginący gatunek. Jednak ze względu na udowodniony brak czystości rasy w jego genotypie, nie może dojść do zbliżenia i wydania na świat potomstwa czystej krwi. Chodzą także słuchy, że ten żyjący jeszcze samiec nie jest zdolny do reprodukcji, z powodu zaburzeń mechanizmu wzwodu prącia (nonerectio penis) – o czym sam często nadmienia. Jako miłośnik gatunków ginących, zwracam się z prośbą i apelem do wszystkich ludzi dobrej woli, aby znaleźli odpowiedniego samca, który mógłby zadbać o przedłużenie tej rasy. Być może gdzieś jeszcze, błąkają się zagubieni przedstawiciele tych pięknych ptaków. Świat nasz, stałby się o wiele lepszy i nie ma w tym ani miligrama mojej złośliwości.
Co kieruje nami przy wyborze avatara czy loginu? Kaprys chwili czy coś, co siedzi gdzieś głęboko w podświadomości?
Postanowiłam znowu pobawić się i poeksperymentować z Waszymi avatarami. Ponieważ w znacznym powiększeniu pojawiają się tylko przy ostatnich komentarzach, na razie nie mam wszystkich Waszych wirtualnych podobizn. Ale zapewniam, że nikt nie zostanie pominięty.
Na niniejszym blogu, nie ma nic dobrego. Prowadzą go ludzie źli, pozwiązani ze sobą w kółku wzajemnej adoracji. Nie ma tu żadnych wzniosłych tematów, które można by dyskutować – sam spam, przejawia się także w komentarzach. Nawet jakiś mędrzec, choćby chciał, to nie znajdzie tu pola dla umieszczenia swoich wywodów. Dno i 40 metrów mułu! Te same avatary, te same ograne teksty. Słyszałem, że są tacy, którzy nienawidzą tego bloga. Może mi ktoś wyjaśni, co to znaczy nienawidzić blog, bo ja takich dylematów nigdy nie miałem. Mamy natomiast świetnych krytyków, znanych na cały wirtualny świat. Ci znawcy literatury blogowej, przychodzą tutaj, ziewać, zanudzać się na śmierć, wykrzywiać z niesmakiem i jak przystało na ‘krytyka’ – krytykować. Więcej tu krytykujących niż sympatyzujących. Odrębną grupę, stanowią liczni ciemiężeni przez ‘tutejszych’. Ci zapewne przychodzą po to, by ich kopać i wyszydzać. Są bardzo biedni z tego powodu, płaczą i czują gorycz w ustach. Mnie zastanawia od dawna jedno: skoro to takie podłe miejsce, co zostało już udowodnione, to czego tu ludzie szukacie?
Wszystkie cmentarze świata są do siebie podobne, bo symbolizują te same uczucia- ból, miłość, tęsknotę i smutek. Wyciszają nas od wewnątrz, skłaniając nie tylko do wspomnień, ale i do refleksji nad sensem życia i przemijania.
Wspaniałe rzeźby, które widzicie na zdjęciach, pochodzą z Cimitero Monumentale di Staglieno w Genui, jednego z największych cmentarzy w Europie.
Dziewczyna, plaża i… ONE- cudowne uszczęśliwiające pigułki Beecham’s Pills. Dobre dla dam, kucharek, żołnierzy, a nawet kotów. Popatrzcie, ile sielankowej radości sączy się z tych starych reklam.
Czy oglądając retro obrazki, nie zapragnęliście mieć w posiadaniu takie śliczne pudełko cudownych pigułek? A wtedy… żyć, nie umierać i żyć długo i szczęśliwie. Powiem Wam, że nic prostszego!
Beecham’s Pills to nic innego, jak tabletki przeczyszczające. Pojawiły się w sprzedaży w 1842 roku i zostały ogłoszone jako cudowne panaceum. A skuteczne były i owszem- w myśl powiedzenia „w zdrowym ciele zdrowy duch”, połączenie aloesu, imbiru i mydła dawało wymierne, żeby nie powiedzieć uderzeniowe rezultaty.
![370822[1]](http://poltergeist666.files.wordpress.com/2009/10/3708221.jpg "370822[1]")
